ขออัพอีกซักอันละกัน บอกแล้วว่ามีอารมณ์ 555+ เอารูปน้องหมาผู้ตกเป็นเหยื่อของความบ้าคลั่งของเจ้าของมาให้ดูจ่ะ ดูไปขำๆอย่าคิดมาก มิได้ทำการทารุณกรรมน้องหมาแต่อย่างใด น้องเค้าเต็มใจถ่ายเองนะเออ อิอิอิ
edit @ 3 Jul 2010 22:54:52 by A-DueN
โฮะๆๆ สวัสดีค่ะ หลังจากไม่ได้อัพบล็อกมานานมากกกกกกกกก(ด้วยเหตุผลเดียวคือขี้เกียจ) แต่วันนี้ครึ้มอกครึ้มใจ หลังจากสอบเสร็จ ซึ่งอยากบอกว่า มันเป็นช่วงเวลาที่ทรมานมากกกกก ไอ้เวลาก่อนสอบเนี่ย ใครอยู่วัยนี้ก็คงพอเข้าใจละเนอะ เอาเหอะ อย่าบ่นมาก เข้าเรื่องเหอะ เค้าอยากเล่าเรื่องที่คิดว่า อืมมมม....มันก็เกิดขึ้นได้เนอะในช่วงเวลาที่หายไปนานนี่ละกัน ชดเชยๆเนอะ มาๆๆ เริ่มๆๆ
1. เค้า....คนนั้น
เคยเล่าไปแล้วนิ เรื่องคนโรคจิตน่ะ เค้ากลับมาอีกแล้วค่ะ คราวนี้โทรมาตอนต้นเดือนมิถุนายน
เดือน: หวัดดีค่ะ
โรคจิต : ฮัลโหลลลลล(เสียงกระเส่าตามเคย อยากเอาโบตันไปให้มันอมจริงๆ เผื่อเสียงจะรู้เรื่องกว่านี้ จะคุยได้อรรถรสขึ้น)
เดือน : ว่าไงคะ
โรคจิต : ช่วยด้วยยยยยยยยยยย(ครวนี้มาแปลก ขอความช่วยเหลือ เอาค่ะ ว่ามาเลย)
เดือน : ให้ช่วยอะไรเอ่ย
โรคจิต : เมียผมถูกข่มขืนอยู่ในบ้าน(เวรแล้ว พี่เค้ามีเมียด้วยแฮะ เค้าจะรู้มั้ยว่าผัวเค้าโทรหาหนูบ๊อบบ่อย )
เดือน : แล้วไม่เข้าไปช่วยล่ะคะ
โรคจิต : มันมากันสามคน ตอนนี้ผมอยู่นอกบ้าน(เออ ดีเนอะ หนีเอาตัวรอดมาคนเดียวซะงั้น)
เดือน : แล้วไม่แจ้งตำรวจล่ะค่ะ
โรคจิต : แจ้งไม่ได้ ไม่มีเงิน ขอยืมเงินหน่อย ซักสามพัน
เดือน : (ขี้เกียจคุยละเลยกดวาง)
สรุป คราวนี้มันโทรมายืมตังค์นั่นเอง 555+
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคนโรคจิต
2. ชื่อโหลรึไงนะ
เรื่องมันเกิดขึ้นในห้องแลคเชอร์ โทรศัพท์เพื่อนจู่ๆก็ดังขึ้น มันก็กดรับ ฮัลโหลๆ ค่ะๆ แล้วก็ยื่นโทรศัพท์ให้เรา
เดือน : ใครอะเมิง
เพื่อน : ไม่รู้สิ เค้าขอสายเมิงอ่ะ
เดือน : มาๆ ฮัลโหล
ปลายสาย : นั่นคุณเดือนรึเปล่าคะ
เดือน : ค่ะ เดือนค่ะ มีอะไรคะ
ปลายสาย : คะ คือจะถามเรื่องซื้อตึก MBC น่ะค่ะ ยังจะขายอยู่มั้ยคะ
เดือน : ตึกอะไรนะคะ
ปลายสาย : เอ่อ นั่นใช่คุณเดือน วรวรรณ รึเปล่าคะ
เดือน : อ่อ ไม่ใช่ค่ะ
ปลายสาย : อ่าว งั้นขอโทษด้วยค่ะ โทรผิด
เดือน : (งง ไปเลยตู)
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคนโทรผิด
3. หนูมันโง่
เรื่องมันเริ่มในวิชา Pharmacognosy (เป็นวิชาที่ว่าด้วยการพิสูจน์เอกลักษณ์พืชผักสิบแปดล้านต้นบนโลก) อาจารย์ให้ทำ Quiz ก่อนเริ่มเรียน เพื่อเป็นการทดสอบภูมิอันน้อยนิดของข้าพเจ้า แต่กล่าวไว้เล็กน้อยว่า ทำไปขำๆลูก ไม่เก็บคะแนน ดังนั้น เดือนจึงจัดไปหนึ่งชุดใหญ่เพื่อแสดงความมีภูมิของตนเอง Quiz ให้จำแนกพืชเหล่านี้ออกจากกันและถามว่า ใช้เกณฑ์ใดในการแบ่ง กะเพรา อัญชัน แปะก๊วย ระกำ ท้อ จาก บ๊วย ไพล เดือนตั้งใจเขียนและส่งไป เมื่อถึงเวลา อาจารย์ขอคนยกตัวอย่างสิ่งที่ตัวเองได้เขียนลงไป เมื่อไม่มีใครออก+เราก็เป็นกระแสอยู่พอควร เพื่อนจึงให้ออกไปพูด อาจารย์ท่านก็ดันเห็นดีเห็นงามซะงั้น
อาจารย์ : ศิรประภา ไหนว่ามาซิ หนูแบ่งยังไง ใช้อะไรแบ่งคะ
เดือน : เอ่อ คือหนูเอา ระกำ ท้อ บ๊วย จาก ไว้ด้วยกันค่ะ คือหนูแบ่งตามความเศร้าใจน่ะค่ะ ชื่อมันเศร้าดี
อาจารย์ : ??? อาจารย์ชอบมากเลย มีความคิดสร้างสรรค์ดีมากค่ะ(แต่ไม่รู่ในใจอาจารย์ท่านจะแอบหักคะแนนอยู่อ๊ะป่าว TT^TT)
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจเด็กเกรียน
